Adios Caffarel, Ola Fernández

A maioría do persoal de RTVE prepárase a esquecerse da ex-directora xeral e a recibir coa mellor dos seus sorrisos ao novo presidente. Os que tiveron un cargo, para ver se o conservan, e os que non, para ver se cae algo. É unha das permanentes historias patéticas da casa: a ausencia dunha concepción profesional por encima de clans persoais, sindicais ou políticos.

Todo un desafío para a Corporación que se construirá sobre as ruínas do Ente. A xestión Caffarel viviu todo este tempo do indubidable e importante logro de recortar a ampla manipulación, a basta censura e o claro abuso gobernamental que deixou o Partido Popular. De feito, a actual oposición do PP non logrou atopar algo parecido a pesar da súa férrea, e en bastantes ocasións mendaz, procura de casos similares. Case todo o demais que xestionaron os equipos Caffarel, esfiañouse ou se veu abaixo.

Se as cousas son como acaban, o seu mandato termina, en primeiro lugar, co persoal do Ente reducida á metade sen máis argumento que o economicista, aplicado basicamente aos custos laborais e sen ter en conta obxectivos profesionais e de servizo público. Non foi menor o desprezo ao informe do chamado “Comité de Sabios” que na súa páxina 171 pedía renunciar a plans de prexubilación por criterio exclusivo de idade (fórmula de expedientes de regulación de emprego) e fomento da permanencia selectiva. Máis de dous anos tiveron Caffarel e o goberno que a nomeou para planificar unha reforma intelixente pero optaron polo brochazo groso.

Será unha nova etapa de verdade?
Xa está aquí a Corporación, como prometeu o Goberno, e veremos se cumpre as expectativas e rectifica os profundos males do Ente que non soubo ou non quixo resolver a xestión Caffarel. A lei e o procedemento son basicamente aceptables aínda que evidenciaron un indeseado continuísmo. En realidade, os partidos e os seus grupos parlamentarios seguiron actuando por cotas á hora de designar aos membros do novo Consello de Administración e nin sequera respectaron as formas: PP e PSOE deron a coñecer o nome do novo Presidente en canto estiveron de acordo, sen esperar á designación de todos os conselleiros e sen ter en conta que debía ser nomeado de entre eles. O caso máis intrapartidista represéntao o conselleiro a proposta de CIU, elixido por unha banda da coalición porque a outra se reserva o nome do candidato ao Consello Xeral do Poder Xudicial. Tampouco podemos aplaudir que naza a Corporación sen estar en vigor unha das máis importantes instancias para o seu control e supervisión, a Autoridade Audiovisual Estatal que, segundo recolle a lei, ten ata que emitir informe previo para algunhas actuacións da Corporación.

Arrancada de cabalo, chegada de burro
A Corporación herda unha RTVE máis pequena e con graves carencias que non solucionou Carmen Caffarel. Non só non se apostou claramente pola calidade, a cultura e o incremento do autoabastecemento senón que os contidos deste tipo foron marxinados habitualmente en canles e horarios minoritarios. As produtoras privadas seguiron obtendo o seu parte substancial. Os equipos directivos foron formados, basicamente, con criterios persoais ou caprichosos. RNE volveu ao EGM (cos resultados desastrosos coñecidos), mantivéronse os faladoiros, a descapitalización técnica chegou ao momento de ter que parar o ERE nestes departamentos. Dunha rede de emisoras, pasamos a ter corresponsalías. Do Estatuto e dos Consellos de Redacción en RTVE ninguén se acorda. A programación en xeral, descontada fai tempo a comparación coa xestión anterior, estancouse na mediocridade. O menos que pódese concluír desta etapa que termina é que foi timorata e frustrante. De arrancada de cabalo inglés e chegada de burro.

Futuro no aire
O futuro laboral non se presenta mellor cuns xestores que seguen intentando recortar dereitos e aumentar produtividade á súa costa. O certo é que medio persoal terá que sacar adiante o cento por cento da programación co aumento de funcións pactado polos sindicatos maioritarios e a consecuente diminución da especialización.

En canto á aplicación do ERE, está evidenciando graves deficiencias de planificación, disparidade na valoración dos conceptos polos que uns compañeiros e compañeiras integran ou non as listas mensuais e, ata, falta de respecto cara a quen se decatan da data de saída por terceiras persoas ou cando se publica a lista. A tantos executivos, propios e alleos, con todos as súas organigramas e confusos plans, esixímoslles un calendario público a medio prazo para que os compañeiros poidan organizar a súa vida e a empresa, o traballo.

Do novo Consello de Administración esperamos e reclamamos que poña coto a tantos abusos e da maioría sindical que coloque encima da mesa, dunha vez, a prioridade absoluta de conseguir uns medios audiovisuais públicos profesionais, ao servizo da información, da cultura, do entretemento digno e dunha sociedade da comunicación avanzada. Sen estes obxectivos por encima de calquera outro, a Corporación fracasará como o fixo o Ente.

Madrid, 15 de xaneiro de 2007 (Sección Sindical SPM-RNE)

Comments are closed.